Export van Iersche Wolfshonden

Vanaf 1996 tot 2006 hebben er veel reuen van kennel Fionnmaë bij mij gewoond, waaronder Sean of Tir Na Nog ( fokker Rainer Sticht) en Thar Fionnmaë. Deze leefden bij mij in Harderwijk, wat betekende dat ik regelmatig richting Lelystad vertrok omdat er voor de dekreu werk aan de winkel was. Omdat de reuen bij mij leefden zoals mijn eigen honden dat doen, waren zij goed gewend aan allerlei andere dieren, mensen en omstandigheden.

Vanuit deze situatie heb ik ook regelmatig teven en reuen opgevangen, opgevoed en begeleid welke naar het buitenland moesten. Vooral Engeland was een bestemming, maar ook voor Frankrijk en Australië zijn honden voor Ierse Wolfshondenkennel Fionnmaë bij mij opgegroeid tot een leeftijd van 10 maanden. Twee reuen van Jo Braine ( kennel Hollyhenge ) uit Engeland , genaamd Bertie en Harry, hebben bij mij 7 maanden van hun leven doorgebracht, hiervan was er een gefokt door Christi Call ( kennel Rathkeale ) in Amerika en een was er gefokt door Regien Vandamme ( kennel Of First Avenue ) in België . Verder hebben er voor eenzelfde periode twee teven van Jose Cornelisse bij mij de boel op stelten gezet. Een hiervan was Tanami Fionnmaë, een volle zuster van de reu Thar, zij was de eerste hond die door mij werd “klaargestoomd “ en is vertrokken naar Australië, richting Amy Andre ( kennel Anam Cara ). De tweede teef was Nefartari Calypso Fionnmaë, zij is naar 10 maanden vertrokken richting Frankrijk naar Patricia Alessandri.

Bij mij werden de exporthonden met 3 maanden ingeënt tegen Rabiës en een maand later werd er gekeken of er anti- stoffen waren aangemaakt. Wanneer dit goed was moesten de honden gewoon 6 maanden wachten voordat zij daadwerkelijk, na het regelen van de noodzakelijke papieren, konden vertrekken naar de rechtmatige eigenaar. De eigenaar had dus tot de tijd van aankomst zijn hond nog nooit gezien en miste daardoor een groot gedeelte en misschien wel het leukste gedeelte van de jeugdperiode van zijn of haar hond. Het betekende echter ook dat de rechtmatige eigenaar er op moest vertrouwen dat ik het beste met de hond voor had en dat deze hetzelfde werd behandeld dan mijn eigen honden. Dus voeding, trimbeurten en dagelijkse boswandelingen werd soms geregeld voor 8 Ierse Wolfshonden tegelijk. Gelukkig had ik een grote auto, want ook vrienden met honden gingen regelmatig mee op deze wandelingen!

Terug